W wielu luterańskich kościołach na świecie dziś wspomina się Wniebowstąpienie Pańskie, choć część zborów obchodzi je w niedzielę.
W zależności od regionów i historycznych uwarunkowań, ewangelickie kalendarze liturgiczne bywają mniej lub bardziej rozbudowane.
Kościół średniowieczny nie był tak ujednolicony jak Kościół Rzymski po Soborze Trydenckim. Przeciwnie, poszczególne kościoły lokalne miały swoje zwyczaje liturgiczne i pobożnościowe. Reformacja zachowała ten pluralizm. W wielu kościołach lokalnych ostał się tak kalendarz liturgiczny, jak i związane z nim zwyczaje liturgiczne i postne.
Przykładowo, w kościołach Lipska, tak jak przed Reformacją, istniał ‘tempus clausum’ (Adwent, Wielki Post), podczas którego nie wykonywano bogatych i zdobnych form liturgicznych. Z lipskiego okresu twórczości Bacha nie mamy więc kantat, które przypadłyby na ów tempus clausum.
“Ascendo ad Patrem meum”
Samuel Scheidt, organista luterańskiego Kościoła Mariackiego w Halle
“Wstępuję do Ojca mojego i Ojca waszego,
Boga mojego i Boga waszego.
Alleluja!
A gdy zostanę od was wyniesiony,
Poślę wam Ducha Prawdy,
I rozradują się serca wasze.
Alleluja!”
Ascendo ad patrem meum, SSWV 9
