Wspólne korzenie liturgii zachodniej u luteran najlepiej dostrzec tam, gdzie luteranie nie musieli konfrontować się ze swoimi rzymskimi braćmi (choć w tamtych czasach były to często relacje bardziej Ezawowo-Jakubowe i Kainowo-Ablowe 💔 ), lub gdzie nie było dużego wpływu reformacji szwajcarskiej czy przymusowej unii kościołów tych dwóch tradycji.
Takimi miejscami są np. USA, Szwecja, czy Wielka Brytania.
W Kościele Szwecji ornat wskazany jest do użytku podczas nabożeństw z Komunią - symbolizuje to obfitość darów takiego nabożeństwa.
Kapa (na zdjęciu) jest zaś szatą, którą najczęściej noszą tam biskupi. W kapie nabożeństwu chrzcielnemu, pogrzebowemu lub innemu nieeucharystyczemu przewodniczyć może rówież prezbiter.
Zwyczaj używania kapy do nieeucharystycznych nabożeństw pochodzi z tradycji średniowiecznej, która poza luterańskim Svenska kyrkan przetrwał w także w Kościele Rzymskim.
bp Paulina Hlawiczka-Trotman w czerwonej kapie
fot: The Lutheran Church in Great Britain - The Official Site
