Sola Scriptura To Bzdura 
W 1524 roku (7 lat po ogłoszeniu 95 tez) Marcin Luter wydaje kancjonał (zbiór pieśni) przeznaczony do wykorzystywania podczas zreformowanej mszy, tworząc chorał luterański (protestancki).
Geniusz hymnopisarzy luterańskich polegał na tym, że czasami posługiwali się dla swoich tekstów melodiami świeckimi, ludowymi i dobrze znanymi.
W ten sposób teologia luterańska w tych hymnach zawarta trafiała pod przysłowiowe strzechy.
W wyniku takiego działania świecka piosenka o pożegnaniu z Insbruckiem (Insbruck, ich muss dich lassen) stała się z czasem pieśnią pogrzebową “O welt, ich muss dich lassen” (w Śpiewniku Ewangelickim pod nazwą “Zostawiam cię, mój ṡwiecie”).
Melodię tę wykorzystał również Jan Sebastian Bach w swojej “Pasji Mateuszowej”, m. in. w chorale “Wer hat Dich so geschlagen?” (Któż tak Cię pobił?).
W komentarzu załączam utwór “Insbruck, ich muss dich lassen” Heinricha Issaca.
Strona tytułowa “Achtliederbuch” (pierwszego luterańskiego kancjonału)
Wittenberga, 1524
