“Spokojną noc, oczyszczone sumienie, a kiedyś błogosławione skonanie, racz nam dać miłościwy Panie. Amen”
Te słowa rozpoczynają ostatnią z całodniowej Liturgii Godzin w Śpiewniku Ewangelickim - kompletę (modlitwę nocną zmawianą przed snem).
Pokrewieństwo snu i śmierci jest bardzo bliskie luterańskiej tradycji, która pieśń Lutra opartą na Kantyku Symeona, wykorzystuje również w liturgii pogrzebowej.
Kantyk Symeona “Nunc dimittis” (łac. Pozwól odejść) jest pieśnią, którą Zachodnie Chrześcijaństwo wyśpiewuje podczas komplety - modlitwy liturgicznej przed snem.
W komentarzu załączam pieśń Lutra “Mit Fried und Freud ich fahr dahin” (niem. Z pokojem i radością pójdę tam) oparta na Kantyku Symeona.
Pierwotnym (1524 r.) zamiarem Reformatora było wykorzystywanie jej w święto Oczyszczenia Panny Marii (2 lutego).
Obietnica życia wiecznego, którą Pan składa weń wierzącym, sprawia, że Luter w 1542 r. pieśń “Z pokojem i radością pójdę tam” umieszcza w zbiorze hymnów pogrzebowych.
Bo obietnice Pana nie zawodzą <3
Pierwsza zwrotka “Mit Fried und Freud ich fahr dahin”
Z pokojem i radością pójdę tam,
z Bożą wolą.
Ufne jest moje serce i rozum,
spokojne i ciche.
Tak jak Bóg mi obiecał:
śmierć stała się mym snem.
Bapstsches Gesangbuch, 1545
