Sola Scriptura To Bzdura O pieśni
Adwentowa pieśń autorstwa Jochena Kleppera (1903-1942), niemieckiego poety i pisarza, który zginął w tragicznych okolicznościach w czasie nazistowskich prześladowań. Pieśń po raz pierwszy opublikowana w 1938 roku, do dziś śpiewana jest w kościołach luterańskich w okresie Adwentu.
Klepper urodził się na terytorium obecnej Polski w Bytomiu Odrzańskim. Był poetą i pisarzem, którego winą było pokochanie Żydówki i przysposobienie żydowskiej pasierbicy. Szykany, prześladowania, wywózki do obozów koncentracyjnych zintensyfikowały wysiłki rodziny by opuścić Niemcy. Gdy Adolf Eichmann (ten od głośnego uprowadzenia go przez Mossad z Argentyny) odmówił pasierbicy Kleppera paszportu, ostatnia nadzieja uratowania życia przed obozem koncentracyjnym prysła. Rodzina podjęła desperacką decyzję o odkręceniu gazu w swoim Berlińskim mieszkaniu w nocy z 10 na 11 grudnia 1942 - w czasie, gdy chrześcijanie oczekują na przyjście Pana. Pamiętnik Kleppera został we fragmentach wydany, zanim to się jednak stało, posłużył on jako dowód w procesach norymberskich, które rozpoczęły się 80 lat temu. Przed samą śmiercią zapisał w nim:
Właśnie umieramy, ach - i to jest w rękach Boga - idziemy dziś wspólnie na śmierć
Tekst
- Już noc się oddaliła / i się przybliżył dzień. / Jutrzenka zaświeciła, / jest godna chwały pień! / Wy, coście w nocy łkali, / zamieńcie w radość jęk — / Jutrzenka świeci w dali, / rozświetla ból i lęk.
- Choć jest aniołów Panem, / nam sługą chciał się stać. / Bóg obleczony ciałem, / by okup za nas dać. / Kto grzechem zadłużony / niech wzniesie głowę swą, / bo z wiary człek zbawiony / najświętszą boską Krwią.
- Już prawie noc skończona, / do stajni idźmy wraz! / Moc Zbawcy tam zjawiona, / co starsza jest niż czas. / Na dziejów prapoczątku, / gdy grzech nasz zrodził się, / Bóg zrządził w swym porządku: / że z sobą mieć nas chce.
- Zapadnie noc niejedna / nad ludzkim czynem złym. / Lecz z Bogiem ludzkość zjedna / Jutrzenka światłem swym. / Kto w blasku jej się grzać chce — / tym nie zawładnie noc — / z oblicza swego Bóg śle / zbawienia ku nam moc.
- Bóg mieszkać chce w ciemności, / napełnić światłem ją. / Ze swej sprawiedliwości / świat wydał on na Sąd. / Ten — co krąg ziemi stworzył / nie zgubi grzesznych ciał. / Kto ufność w Synu złożył / ma w życiu wiecznym dział.