Dzisiejszy tekst z początku 40 rozdziału Izajasza, przeznaczony na liturgię...

Dzisiejszy tekst z początku 40 rozdziału Izajasza, przeznaczony na liturgię trzeciej niedzieli Adwentu wg. porządku dla Kościół Ewangelicko-Augsburski (Luterański) w Polsce przywiódł mi na myśl początek mojego ulubionego oratorium - “Mesjasza” G.F. Händla (rówieśnika Bacha).

Oratorium to utkane jest z tekstów Pisma Świętego, a słynne “Alleluja” stało się już elementem popkulturowym. Pamiętam, że było nawet wykorzystane w komputerowej grze “Worms”.

“Mesjasz” w życiu kompozytora był przełomowy.

Przed przeprowadzką do Londynu, kompozytor był organistą w Kościele Miejskim w Halle, później zaś komponował w Hamburgu. Do Londynu udał się po pobycie w Italii i to właśnie w Londynie jego gwiazda rozbłyśnie.

Początkowo komponował opery i muzykę dla tamtejszych elit. W 1727 roku otrzymuje obywatelstwo brytyjskie (choć ponoć do końca życia uczestniczył w luterańskich nabożeństwach w Londynie), 10 lat później przeżywa załamanie nerwowe.

Od tamtej pory zwraca się ku muzyce dla klasy średniej.

Wykonany w 1742 roku “Mesjasz” był takim sukcesem, że Händel nigdy potem nie skomponował już włoskiej opery.

W krajach anglosaskich “Mesjasz” wykonywany jest tradycyjnie w Adwencie, zaś wspomnianego “Alleluja” wysłuchuje się na stojąco.

Po śmierci został pochowany w Westminster Abbey, a na jego pomniku wyryto napis z arii z “Mesjasza” - “I know that my Redeemer liveth” (Wiem, że mój Zbawiciel żyje).

O randze tego kompozytora niech świadczy to, że 25 lat po jego śmierci odbyło się nabożeństwo poświecone jego pamięci, które wypełniło opactwo po brzegi.

W pierwszym komentarzu załączam jedno z moich ulubionych wykonań tego Oratorium. Osobiście, nie jestem zwolennikiem wielkich, operowych, romantycznych, wagnerowskich głosów wokalistów w wykonawstwie muzyki barokowej. A tu śpiewacy z Voces8 zaspokajają moje kubki smakowe <3

Tłumaczenie początku za Biblią Warszawską:

Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg!

Mówcie do serca Jeruzalemu i wołajcie na nie, że dopełniła się jego niewola, że odpuszczona jest jego wina.

Głos się odzywa: Przygotujcie na pustyni drogę Pańską, wyprostujcie na stepie ścieżkę dla Boga naszego!

Każda dolina niech będzie podniesiona, a każda góra i pagórek obniżone; co nierówne, niech będzie wyrównane, a strome zbocza niech się staną doliną!

I objawi się chwała Pańska, i ujrzy to wszelkie ciało pospołu, gdyż usta Pana to powiedziały.

Wnętrze Opactwa Westminsterskiego podczas wspomnienia Händla

Edward Edwards, ok 1790