Konwersja na prawosławie z luteranizmu to trochę jak zmiana cywilizacji - tak komentuje takie konwersje swoich znajomych amerykański podkaster luterański - ks. dr Jordan Cooper (podkast “Just and Sinner”).
Na taką konwersję zdecydował się również estoński kompozytor Arvo Pärt.
Był czas, kiedy uważałem, że muzyka kończy się na polifonii renesansowej, do czasu, kiedy znajomy dyrygent nie pokazał mi “Magnificatu” Pärta. To było jak objawienie.
Styl, w którym tworzy Pärt, on sam nazwał “tintinabuli” (od łacińskiego “dzwonki”). Dość surowy i skromny sposób komponowania, który zapełnia kościoły i sale koncertowe.
Pärt w swojej teologii muzyki mówi, że aby ją zrozumieć, należy pójść do pism Ojców Kościoła.
Komponuje on muzykę sakralną dla tradycji prawosławnej, rzymskiej i protestanckiej.
Swoje “Ojcze Nasz” zadedykował nawet papieżowi Benedyktowi XVI.
W nawiązaniu do Wielkich Antyfon, o których pisałem w poprzedniej notce, załączam w komentarzu Siedem Antyfon do Magnificatu (czyli Wielkich Antyfon) Arvo Pärta.
Kościół świętego Mikołaja
Manhattan, Nowy Jork
Ta prawosławna świątynia została otwarta w 2022 roku.
Stoi w “Ground Zero”, na miejscu wcześniejszego kościoła, który został zniszczony w wyniku zamachów terrorystycznych na World Trade Center
Zdjecie z bloga architecturaldigest
