Ekumenizm, ewangelicyzm, konwersja na prawosławie - (nie)zwykłe życie franckuskiej teolożki.
Élisabeth Behr-Sigel urodziła się w 1907 roku w niepraktykującej religijnie rodzinie - ojciec luteranin, matka żydówka. Była jedną z pierwszych kobiet, którym pozwolono studiować teologię ewangelicką we Francji. Choć ochrzczona i konfirmowana została jako luteranka, to kontakt z intelektualnym światem paryskiego prawosławia (Ewdokimow, Bułgakow, Skobcowa) rozpalił w niej zainteresowanie prawosławiem.
W 1931 roku została pastorem pomocniczym w kalwińskim kościele Alzacji. Była to pionierska posługa - kobiety nie były wtedy ordynowane na równi z mężczyznami. Otrzymała upoważnienie do głoszenia kazań i sprawowania opieki duszpasterskiej. Nie miała obrzędu ordynacji na duchownego, który otrzymałaby, gdyby tylko posiadała inny organ produkujący gamety.
Pełniła tę posługę prawie rok, po ślubie musiała się jednak przeprowadzić w związku ze znalezieniem przez jej męża pracy w innej części kraju.
Jak po jej śmierci podał portal cerkiew.pl, Behr-Sigel to:
jedna z najznamienitszych prawosławnych teologów Europy zachodniej, która przez całe swoje życie zajmowała się miejscem kobiety w nauczaniu Kościoła prawosławnego. Przez wiele lat związana była z Instytutem Teologicznym Świętego Sergiusza w Paryżu. Dzięki swojemu zaangażowaniu i publikacjom zyskała we Francji nieco żartobliwe miano: „matki Kościoła”<<
W swojej teologii czerpała z idei “sobornosti” - wspólnoty, komunii, jedności. Z tego powodu, argumentując za święceniami kobiet w kościele prawosławnym, odeszła od argumentacji z komplementarności płci, na rzecz teologii osoby, którą budowała m.in. w oparciu o trzeci rozdział Listu do Galacjan. Swoje przemyślenia zawarła m.in. w książce “Święcenia kobiet w Kościele prawosławnym”, napisanej wspólnie z biskupem Kallistosem Ware’em - konwertyty z anglikanizmu na prawosławie.
Do końca życia pozostała aktywnym teologiem i ekumenistą. O jej istnieniu dowiedziałem się z mojego ulubionego luterańskiego podkastu, którego gospodyni - ks. prof. Sarah Hinlicky-Wilson osobiście z nią korespondowała.
Élisabeth Behr-Sigel zmarła 26 listopada 2005 roku, równe 20 lat temu.
Cerkiew św. Sergiusza w Paryżu
