Devotio moderna (łac.: nowa pobożność)
Był to ruch religijny, który narodził się około XIV wieku i rozwijał aż do okolic Reformacji.
W swoich założeniach skupiał się na medytacji życia Jezusa Chrystusa, indywidualnej modlitwie, prostocie życia i ćwiczeniu w pokorze tak, by życie chrześcijanina było naśladowaniem Chrystusa.
Pobożność własna była przedłożona ponad wspólnotową celebrację.
Brzmi to dość… stereotypowo protestancko.
Devotio moderna było popularne min. wśród niderlandzkiego i niemieckiego mieszczaństwa.
Zanika w okolicach Reformacji, mając na nią znaczący wpływ.
Głównym dziełem utożsamianym z Devotio Moderna jest “De imitatione Christi” (O naśladowaniu Chrystusa) - przypisywana Tomaszowi z Kempis literatura duchowa.
Egzemplarz tej książeczki znaleziono przy ciele Daga Hammarskjölda, który zginął w katastrofie samolotu.
Dag był szwedzkim mężem stanu, sekretarzem generalnym ONZ i pobożnym członkiem luterańskiego Kościoła Szwecji.
Dag Hammarskjöld jest jedyną osobą, która pośmiertnie otrzymała Nagrodę Nobla za swoje działania na rzecz światowego pokoju.
Chrystus myjący nogi apostołom
Mistrz Księgi Domowej, 1475
