Sola Scriptura To Bzdura 
Augustana Græca to tłumaczenie na język grecki Augsburskiego wyznania wiary.
Dialog luteran z prawosławiem rozpoczął się jeszcze w czasach Reformacji, gdyż luteranizm patrzył na siebie jako na kontynuatorkę jednego, świętego, katolickiego (powszechnego) i apostolskiego Kościoła na Zachodzie, oczyszczonego z błędów papizmu - czyśćca, odpustów, jurysdykcji papieskiej, obowiązkowego celibatu oraz Komunii wiernych wyłącznie pod postacią chleba.
Pisma reformacyjne bardzo często powołują się na praktykę “kościołów greckich” (tj. prawosławnych), stąd też Konstantynopol był uważany za potencjalnego sojusznika.
W 1575 przetłumaczono Wyznanie Augsburskie i przesłano Jeremiaszowi II patriarsze Konstantynopola, co rozpoczęło trwający 6 lat życzliwy dialog pomiędzy Tybingą a Konstantynopolem.
Amerykańsko-niemiecki historyk reformacji prof. Hans Hillerbrand podaje, że w druku owa korespondencja zajmuje ponad 400 stron.
Teologowie prawosławni nie zgodzili się z luterańskim rozumieniem tradycji i jej roli w świadczeniu o Objawieniu.
Choć dla luteran Ojcowie Kościoła są wielkim autorytetem i punktem odniesienia, to ich wykładni nie traktujemy jako nieomylnej i pewnej w stosunku do Pisma.
Wzajemna korespondencja po 6 latach zakończyła się ze strony Jeremiasza życzliwą prośbą o zaprzestanie rozmów o dogmatach oraz słowami “choć jeśli zechcecie pisać wyłącznie z powodu przyjaźni - bardzo proszę”.
W pierwszym komentarzu załączam wykład
“Próby poszukiwania kontaktów luterańsko-prawosławnych w XVI wieku”,
który luterański teolog prof. Jerzy Sojka z ChaT, wygłosił w ramach konferencji “Unia Brzeska - Zwodniczą Iluzją Zjednoczenia Chrześcijan Wschodu i Zachodu”.
Deesis, zachowany fragment
Hagia Sophia (obecnie meczet), XIII w
Stambuł, Turcja
