“To co możemy powiedzieć z całą pewnością, to to że Piotr biskupem Rzymu nie...

“To co możemy powiedzieć z całą pewnością, to to że Piotr biskupem Rzymu nie był” to słowa dra Jerzego Szafranowskiego z Wydział Historii Uniwersytetu Warszawskiego, które wypowiedział w Radio Kraków. Rozmowę gorąco polecam i załączam link w pierwszym komentarzu.

Jest jeszcze jedna pozycja, poświęcona rodzącemu się chrześcijaństwu, którą pochłonąłem z wypiekami na twarzy - “Chrześcijanie pierwszych wieków”, wyd. Radio Naukowe.

Profesor Wiśniewski, również z Uniwersytet Warszawski pisze w niej:

“Interesujące, że wśród wszystkich Kościołów lokalnych, do których pisze Ignacy [Antiocheński], jest tylko jeden, przy którym nie wspomina on o stojącym na czele wspólnoty biskupie.

Tym Kościołem jest Rzym.

Mamy zresztą dwa inne świadectwa, które potwierdzają, że monarchiczny model kierowania wspólnotą przyjął się tu później niż w Azji Mniejszej. Kiedy w 144 roku nauczycieli twórca jednego z nurtów doktrynalnych imieniem Markion wszedł w konflikt z częścią wspólnoty rzymskiej, został z niej wykluczony przez kolegium starszych – w późniejszym okresie ekskomunika będzie prerogatywą biskupa.

Również piszący mniej więcej w tym samym okresie w Rzymie grecki autor Hermas mówi zamiennie o kierujących Kościołem starszych i zarządcach. W Mieście prawie na pewno wciąż nie było jeszcze wówczas jednego biskupa.

Wkrótce jednoosobowy zarząd gminą pojawił się jednak i tutaj. W ostatniej ćwierci II wieku powstało już nawet przekonanie, że ten model istniał w Rzymie od początku, choć dopiero pod koniec IV wieku listę biskupów rzymskich zaczęło otwierać imię św. Piotra.”

Na Profesora będę się pewnie jeszcze nie raz powoływał w swoich notkach (komentarz ekumeniczny: spokojnie, gimbo-protestantom też się od niego obrywa, o czym w swoim czasie).

Polecam książkę, jak i załączoną w komentarzu rozmowę.

Relikwia krzesła Świętego Piotra

Zgodnie z decyzją papieża Franciszka, krzesło zostało wyjęte z relikwiarza i wystawione na widok publiczny pierwszy raz od 1867 roku.

Papież Benedykt XVI przekładał akcent z autentyczności tej wczesnośredniowiecznej relikwii na to, co ona w tradycji rzymskokatolickiej symbolizuje.Papież mówiąc o relikwii mówi o jej pochodzeniu z co najmniej czwartego wieku. Portal Catholic Exchange pisze zaś o badaniach archeologicznych datujących najstarsze fragmenty krzesła na wiek szósty.