Estomihi to nazwa ostatniej niedzieli Przedpościa, którą dziś obchodziliśmy....

Estomihi to nazwa ostatniej niedzieli Przedpościa, którą dziś obchodziliśmy. Choć Przedpoście jest okresem liturgicznym obecnym w wielu zachodnich kościołach, największy z nich - Kościół Rzymski od kilkudziesięciu lat zrezygnował z niego (choć dalej jest on obecny we wspólnotach używających ksiąg liturgicznych sprzed Soboru Watykańskiego II).

Nazwa tej niedzieli pochodzi od słów introitu zaczerpniętego z Psalmu 31, który w Kościół Ewangelicko-Augsburski (Luterański) w Polsce rozpoczyna się od słów:

“Bądź mi skałą obronną!

Grodem warownym, by mnie wybawić!”

Do tej niedzieli nasza liturgia przypisała hasło tygodnia:

“Oto idziemy do Jerozolimy, i wszystko, co napisali prorocy, wypełni się nad Synem Człowieczym.” (Łk 18,31).

Hasło to w ewangelickiej Liturgii Godzin Michaelsbruderschaft pojawiło się już wczoraj, gdy w antyfonie psalmu tygodnia Przednieszporów (niem. Vorvesper, liturgia nie została niestety wydana w języku polskim) i towarzyszyć będzie modlącym się tą Liturgią Godzin aż do następnego tygodnia. Wyjątkiem będzie Środa Popielcowa, która ma własne trzy psalmy pokutne.

Hasło to pojawia się również w tytule kantaty Bacha BWV 159.

Bach, jak na Piątego Ewangelistę przystało, przepięknie ukazuje w niej sens luterańskiego liturgicznego przedpościa - drogę Chrystusa do Jerozolimy by tam dać się zabić z miłości do swojego stworzenia.

W arii altowej “Pójdę za Tobą” sopran w tym samym czasie śpiewa fragment chorału “O głowo coś zraniona”.

Zaś samą kantatę, Mistrz kończy wykorzystując chorał, który wykorzystał już wcześniej w Pasji Janowej - “Jezu! Mękę Twoją!” Chorał ten niestety nie znalazł swojego miejsca w ostatnim wydaniu Śpiewnika Ewangelickiego, dlatego podrzucam poniżej jego dosłowne tłumaczenie:

Jezu, Twoją mękę chcę

teraz rozważać szczerze;

racz mi z tronu niebios Twych

ducha i skupienie dać.

W swej postaci ukaż się,

Jezu, memu sercu,

jak, by zbawić ludzkich synów,

wszelkie cierpiałeś bóle.

W pierwszym komentarzu załączam link do kantaty ze znacznikiem czasu, byście sami posłuchali (i zobaczyli) jak pasyjny chorał koresponduje z przedpostną arią.

Flevit super illam (z łac. - Zapłakał nad nią)

Enrique Simonet

1892