Piotr, biskup Rzymu, papież - to dla rzymskich braci właściwie synonimy. Taką...

Piotr, biskup Rzymu, papież - to dla rzymskich braci właściwie synonimy. Taką tradycyjną wykładnię stawiającą znak równości pomiędzy apostołem Piotrem, biskupami Rzymu oraz papieżem na łamach najnowszego Tygodnik Powszechny wykłada red. Monika Białkowska. A więc Tygodnik jest katolicki nie tylko z nazwy :D

Jako ewangelik cieszący się wolnością sumienia będę bronił prawa każdego rzymskiego katolika by wierzyć tak jak mu serce i rozum dyktują.

Historia jednak nie potwierdza takich wierzeń.

Bardzo skrótowo przypomniała o tym dzisiejsza notatka Radio Naukowe, która, za prof. Wiśniewskim z Wydział Historii Uniwersytetu Warszawskiego podaje:

-> Liczba papieży jest umowna i należy do tradycji kościoła rzymskokatolickiego

-> Historycznie, Św. Piotr nie był pierwszym papieżem

-> O jego pobycie w Rzymie nie wiemy nic pewnego

-> W swoich początkach Kościół nie miał biskupów

-> Dopiero w IV wieku uznano, że Św. Piotr był biskupem Rzymu

Cała książka Profesora “Chrześcijanie pierwszych wieków” to fascynująca opowieść o rodzącym się chrześcijaństwie. Już ją polecałem, ale w kontekście trwającego konklawe polecę jeszcze raz i przytoczę jeszcze jeden jej fragment:

Model jednoosobowego kierownictwa w różnych miejscach został przyjęty w różnym czasie. Interesujące, że wśród wszystkich Kościołów lokalnych, do których pisze Ignacy [Antiocheński], jest tylko jeden, przy którym nie wspomina on o stojącym na czele wspólnoty biskupie.

Tym Kościołem jest Rzym.

Mamy zresztą dwa inne świadectwa, które potwierdzają, że monarchiczny model kierowania wspólnotą przyjął się tu później niż w Azji Mniejszej. Kiedy w 144 roku nauczycieli twórca jednego z nurtów doktrynalnych imieniem Markion wszedł w konflikt z częścią wspólnoty rzymskiej, został z niej wykluczony przez kolegium starszych – w późniejszym okresie ekskomunika będzie prerogatywą biskupa.

Również piszący mniej więcej w tym samym okresie w Rzymie grecki autor Hermas [autor starochrześcijańskiego dokumentu “Pasterz Hermasa”] mówi zamiennie o kierujących Kościołem starszych i zarządcach. W Mieście prawie na pewno wciąż nie było jeszcze wówczas jednego biskupa. Wkrótce jednoosobowy zarząd gminą pojawił się jednak i tutaj. W ostatniej ćwierci II wieku powstało już nawet przekonanie, że ten model istniał w Rzymie od początku, choć dopiero pod koniec IV wieku listę biskupów rzymskich zaczęło otwierać imię św. Piotra. Już wcześniej uznawano go, wraz z Pawłem, za jednego z założycieli tutejszego Kościoła, który poniósł w Rzymie męczeńską śmierć i został tu pochowany. Nie uważano go jednak za pierwszego biskupa.

<<<

Ołtarz piotrowy (Petrusaltar)

Ewangelicka katedra w Berlinie (Berlinerdom)