Sola Scriptura To Bzdura 
Le Febvre nie miał z Rzymem łatwo. Najpierw go tolerowano, potem potępiano.
Choć nazwisko podobne i pierwsze zdania również, nie będzie dziś o tradycjonalistycznym katolickim arcybiskupie Marcelu Lefebvre, który bez zgody Rzymu w 1988 ordynował biskupów, za co został ekskomunikowany.
Izaak Le Febvre urodził się ok. 1648 roku wieku we Francji w rodzinie hugenockiej (~ewangelików reformowanych, ~kalwinistów). Świetnie wykształcony, prawnik, zaangażował się w działalność swojego kościoła. I nie zostało mu to zapomniane. Gdy za Ludwika XIV odwołano Edykt Nantejski gwarantujący hugenotom wolność wyznania, szkolnictwa i prawa polityczne, rozpoczęła się kolejna seria prześladowań francuskich protestantów.
Pobudki tych prześladowań wydają się raczej polityczne - chęć skupienia jak najsilniejszej władzy w ręku króla poprzez odebranie protestantom twierdz oraz skupienie wszystkich w jednej instytucji religijnej - nawet na siłę. Przymusowym konwersjom na katolicyzm służyły np. dragonady - kwaterowanie brutalnych żołnierzy na koszt i w domach hugenockich rodzin, by poprzez terror we własnym domu łamać ludziom sumienia.
Tej samej “arcykatolickiej” Francji kardynała Richelieau nie przeszkadzało wspierać protestantów w wojnie trzydziestoletniej (1618–1648), gdyż w interesie Richelieau było osłabienie potęgi Habsburgów, którzy zwalczali reformę Kościoła w Cesarstwie Niemieckim.
Królewski edykt z Fontainebleau (1685) odwołujący Edykt Nantejski (1598) zabraniał protestantom opuszczania kraju - byli to wszak wykwalifikowani rzemieślnicy, urzędnicy i kupcy. By jednak cieszyć się wolnością sumienia, wielu z nich podjęło decyzję o opuszczeniu Francji. Taką decyzję podjął i Izaak le Febvre. Został jednak złapany i po odmowie wyrzeczenia się kalwinizmu został skazany najpierw na galery, a potem na więzienie w jednym z fortów.
Przez 15 lat przebywał tam odmawiając zostania rzymskim katolikiem.
Zmarł 13 czerwca 1702 roku w Marsylii.
Ewangelicka Liturgia Godzin wspomina go dzisiaj.
Kardynał Richelieau podczas oblężenia La Rochelle
Henri Motte 1881
La Rochelle była ostatnią z hugenockich twierdz, zdobytych przez kardynała Richelieua. Jej oblężenie w latach 1627–1628 miało kluczowe znaczenie w procesie podporządkowywania protestanckich enklaw władzy królewskiej. Symbolicznie zakończyło okres względnej autonomii hugenotów we Francji.
