Święta, święta i po świętach! Dzisiejsza pierwsza niedziela po Trinitas, obchodzona od wczorajszych przednieszporów (niem. Vorvesper), jest pierwszą z “zielonych” niedzieli.
Zieleń w liturgii oznacza koniec okresu uroczystego.
Skończyliśmy takoż właśnie obchody Świąt Paschalnych - męki, śmierci, zmartwychwstania, wniebowstąpienia, zesłania Ducha Świętego i uroczystości Trójcy.
W naszej tradycji liturgicznej, niedziela jest w tygodniu dniem najważniejszym - rozpoczyna każdy tydzień i jest punktem odniesienia w Liturgii Godzin następnych dni tygodnia. Antyfony i responsoria często nawiązują do fragmentów Pisma, które rozważaliśmy w pierwszym dniu tygodnia. W dniu tym Zbór Boży gromadzi się, by karmić się Jego Słowem i Ciałem i by tworzyć wspólnotę. Każda niedziela jest dla nas wspomnieniem Paschy, nawet gdy okres paschalny dobiegnie końca, zaś liturgiczna biel ustąpi miejsca liturgicznej zieleni.
W Svenska kyrkan istnieją nawet rekomendacje dotyczące dobierania koloru kwiatów do barw liturgicznych - by cała kompozycja ołtarza do siebie pasowała.
Cały zakończony już okres świąteczny ewangelicka liturgia (nabożeństwa i godzin) dodawała w wielu miejscach dodatkowe “alleluje”. W ostatniej z godzin liturgicznych - w odmawianej przed snem komplecie zniknęła wczorajszej nocy również i paschalna antyfona w psalmodii:
Tyś mnie ocalił i chwałą obdarzył.
Tyś okazał mi swoje zbawienie.
Alleluja!
Pusty Grób
Michał Nesterow, 1889
