"Nie jesteśmy jednego ducha" - miał wedle legendy usłyszeć od Lutra szwajcarski...

“Nie jesteśmy jednego ducha” - miał wedle legendy usłyszeć od Lutra szwajcarski reformator Zwingli podczas dysputy o Eucharystii w Marburgu.

Na te słowa Szwajcar miał był zapłakać.

Luter miał napisać przed sobą podczas owej dysputy

HOC EST ENIM CORPUS MEUM

• łacińską formułę konsekracji chleba podczas mszy (łac. “to jest bowiem ciało moje”).

Dla luteran ten sakrament to bowiem Krew i Ciało Jezusa Chrystusa.

Rozumienie tego sakramentu w inny sposób pomiędzy luteranami a kalwinistami (reformowanymi) wskazuje w rozmowie z Lekcjareligii.pl kalwiński duchowny Kazimierz Bem jako jedną ze znaczących różnic.

500 lat po rozpoczęciu Reformacji różnica ta nie zniknęła, ale teologom udało się znaleźć taki język mówienia o Sakramentach, aby bez wyrzeczenia się własnego ich rozumienia, móc wprowadzić wspólnotę ambony i ołtarza pomiędzy naszymi tradycjami (duchowni obu tradycji mogą sprawować sakramenty i głosić wzajemnie kazania, wierni zaś są zaproszeni do wzajemnego uczestnictwa w Wieczerzy Pańskiej).

Nie wszystkie wspólnoty luterańskie i reformowane przystąpiły do owej Zgody - Konkordii Leuenberskiej; niektóre zaś wspólnoty luterańskie i reformowane połączyły się w jedną organizację kościelną.

Na terenie Polski taka wspólnota ołtarza i ambony istnieje pomiędzy Kościół Ewangelicko-Augsburski (Luterański) w Polsce, Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP oraz Kościół Ewangelicko-Metodystyczny w RP

Polecana rozmowa w komentarzu.

Dysputa w Marburgu

Christian Karl August Noack, 1867

https://www.facebook.com/lekcjareligiipl/posts/1183416429637885