Sola Scriptura To Bzdura 
Lefebryści jako środowisko wybitnie ekumeniczne nie są znani. A to błąd! Lefebrysta to i pod figurą Lutra modlić się będzie!
Obserwujący przypomniał mi dość zabawną historię sprzed czterech lat, którą opisał ekumenizm.pl, kiedy to lefebryści grzecznie odprawiali sobie “msze święte wszechczasów” w kościele luterańskim :D
Gdy interes wzywa cóż tam Luter będzie przeszkadzał.
Nie jest to bynajmniej myślenie nowe.
Wojna trzydziestoletnia, która miała również charakter wyznaniowy: rzymsko-luterański, ma w sobie jeden ciekawy wątek:
arcykatolicka Francja, zarządzana zza tronu przez kardynała Richelieu, poparła w wojnie trzydziestoletniej… stronę ewangelicką 😀
Szwedzi, choć sami luterańscy, również nie mieli oporów by grabić i niszczyć luterańskie księstwa, zgodnie z doktryną “bellum se ipsum alet” (wojna żywi się sama).
Świadkiem trzydziestu krwawych lat był wczesnobarokowy kompozytor Heinrich Schütz. W swoich listach pisał jak lata wojny doprowadziły do biedy jego muzyków. We wstępie do swoich “Mały koncertów duchowych” (Kleine geistliche Konzerte) pisze, że w Niemczech nie ma już dużych chórów ani orkiestr – wojna wszystko zabrała.
Samo Drezno dotknęła epidemia, inflacja i fala uchodźców wojennych z sąsiednich księstw. Schütz musiał z miasta uciekać, by przeżyć.
Ilustracją niech będzie jego dzieło “Es steh Gott auf”, choć bezpardonowo zerżnął on kawałek od Monteverdiego (“Armato il cor”). Dzieło na tylko dwa głosy i skromniejszy akompaniament.
Za połową utworu, charakter zmienia się w taneczny - przykład barokowej retoryki muzycznej. Śpiewają bowiem o tym, że sprawiedliwi winni się cieszyć i weselić.
Cały Psalm 68 w kompozycji Schütza może uchodzić za błaganie o pokój. Załączam go w komentarzu, razem z artykułem o lefebrystach modlących się pod Lutrem :D
Powstaje Bóg, a pierzchają wrogowie jego,
I uciekają przed obliczem jego ci, którzy go nienawidzą.
Jak się rozprasza dym, tak ich rozpraszasz;
Jak się rozpływa wosk od ognia,
Tak giną przed Bogiem bezbożni.
Ale sprawiedliwi radują się i cieszą przed Bogiem, I weselą się radośnie!
Śpiewajcie Bogu, grajcie imieniu jego!
Torujcie drogę temu, który pędzi na obłokach -
Pan imię jego - radujcie się przed nim!
Pomnik Lutra na tle ruin Kościoła Marii Panny w 1958
fot: Wikipedia
