Modlitwy chrześcijańskiej w niemieckim serialu science-fiction się nie spodziewałem. I się zaskoczyłem.
W ostatniej notatce wspomniałem trochę o teologii liberalnej i jej krytyce. Jednym z takich krytyków był reformowany (~prezbiteriański, ~kalwińśki, to skomplikowane) ksiądz - Reinhold Niebuhr z United Church of Christ.
Krytykował on teologię liberalną, za zbytni optymizm co do natury człowieka:
Bóg bez gniewu doprowadził ludzi bez grzechu do królestwa bez sądu za pośrednictwem Chrystusa bez krzyża
Ksiądz Niebuhr ułożył modlitwę, która towarzyszy wielu chrześcijanom w trudnych sytuacjach życiowych i bardzo często nałogowych - “Modlitwę o pogodę ducha”
Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić, Odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić, I mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego.
I modlitwa ta harmonizuje mi ze wspomnieniem z dzisiejszym wspomnieniem Georga Neumarka - kompozytora i poety, z kalendarza wspomnień Evangelische Michaelsbruderschaft.
W swojej działalności zahaczył i tereny obecnej Polski - o Gdańsk i o Toruń. Najbardziej popularna z jego pieśni to “Kto los swój złożył w ręce Boga” (niem. “Wer nur den lieben Gott lässt walten”). Jan Sebastian Bach chętnie sięgał też po nią w swoich kantatach, np. BWV 93. Pieśń ta do dziś rozbrzmiewa w naszych kościołach.
I w rzymskokatolickich :D
Załączam Wam tę pieśń śpiewaną w opolskiej rzymskokatolickiej katedrze :)
1 Kto los swój złożył w ręce Boga i w Nim nadzieję swoją ma, nie dotknie tego żadna trwoga, choćby nań spadła dla zła. Kto z taką się ufnością zrósł, ten ie na piasku dom swój wzniósł.
2 Na próżno, gdy się ze snu budzisz i wzdychasz nad niedolą swą; na próżno, gdy się ciężko trudzisz, boleśnie jęki twoje brzmią; im więcej biedzisz się i łkasz, tym większy ciężar w sercu masz.
3 Niech woli Bożej ufnie słucha i bez szemrania serce twe, niech przyjmie to w pokorze ducha, co mądrość Najwyższego śle; On, co w Chrystusie wybrał nas, wie, czego brak nam w każdy czas.
4 Gdy ból ci z piersi wydrze łkanie, nie mniemaj, że Bóg rzucił cię, że tylko o tym ma staranie, któremu los uśmiecha się; bo nie zna nikt tych czasów, zmian ni celów które przejrzał Pan.
6 Pysznego w przepaść strąci z wyżyn skinieniem swoim jednym Bóg, a pokornego dźwiga z nizin i wyprowadza z matni trwóg. Obleka chwała nędzny pył, a nędzą kto tu w chwale żył.
7 Z modlitwą szczerą i śpiewaniem wypełniaj obowiązek swój, a Bóg otoczy cię staraniem i wskaże szczęśliwości zdrój. Kot się na Boga ufnie zda, wiernego w Nim obrońcę ma.
Daniel w jaskini lwów
Briton Rivière
1872
