Sola Scriptura To Bzdura 
Apostola Apostolorum (łac. Apostołka Apostołów)
To w teologii zachodniej tytuł nadany Marii Magdalenie, którą część luteran dziś wspomina.
Maria Magdalena miała być tą, która radosną wieść o zmartwychwstaniu Pana zaniosła do apostołów, przytłoczonych wydarzeniami ostatnich dni.
W ikonografii zachował się charakterystyczny sposób jej przedstawienia - obrazy “Noli me tangere” (łac. Nie dotykaj mnie).
Takie przedstawienia mają swoje źródło w relacji Ewangelisty Jana i spotkaniu Mesjasza z tą kobietą.
Jeden z takich obrazów znajduje się w gdańskim Kościele Mariackim, który aż do czasów ostatniej wojny był kościołem luterańskim.
Ołtarz główny “Ołtarz koronacji Marii”, przypisywany jest Mistrzowi Michałowi z Augsburga, który w dobie reformacji przeszedł na luteranizm.
Na odwrocie retabulum ołtarzowego Mistrz umieścił m.in. obraz z Marią Magdaleną “Noli me tangere”.
Reformacja luterańska nie walczyła ze sztuką i nie niszczyła dzieł sztuki, gdy kościoły rozpoczynały swoją służbę zwolennikom odnowy Kościoła. Przeciwnie - zachowywała i rozwijała malarstwo, rzeźbę, architekturę i muzykę.
Ikonoklazm towarzyszył raczej reformacji szwajcarskiej - dziś potocznie zwanej kalwinizmem (sprawa nazewnictwa jest bardziej skomplikowana).
Oficjalna strona gdańskiej bazyliki, dziś rzymskokatolickiej, 400 lat luterańskiego jej dziedzictwa streściła tylko w kilku wpisach do kalendarium :(
Noli me tangere
Michał z Augsburga
Gdańsk, XVI w.
