O różnorodności wewnątrz luterańskiej tradycji pisałem i pisać będę nieustannie.
Różnorodność ta nie przejawia się wyłącznie w strojach liturgicznych czy ustroju kościołów, ale również w teologiach kościołów.
W 1593 roku synod w Uppsali przyjął za konstytutywne dla Svenska kyrkan dokumenty:
-
Apostolskie wyznanie wiary
-
Nicejskie wyznanie wiary
-
Atanazjańskie wyznanie wiary
-
Augsburskie wyznanie wiary (wersję z 1530 r.)
Po jednogłośnym ich przyjęciu prymas Szwecji abp. Nicolaus Olai Bothniensis miał był wykrzyknąć: “Odtąd Szwecja jest jednym człowiekiem i wszyscy mamy jednego Pana i Boga!”
Kościół Szwecji nie przyjął więc całej Księgi Zgody, która jest zbiorem ksiąg wyznaniowych przyjętych m.in. przez luteranizm niemiecki i polski.
Kościół ten należy również do Wspólnoty Porvoo, zrzeszającej kościoły luterańskie i anglikańskie, które w swojej teologii kładą duży nacisk na wspólne rozumienie i zachowanie sukcesji apostolskiej.
Kościół Ewangelicko-Augsburski (Luterański) w Polsce nie jest członkiem tego porozumienia.
W pierwszym komentarzu załączam link do transmisji mszy ze święceniami biskupimi, które w ostatnią niedzielę przyjęły ks. Ulrica Fritzson oraz ks. Teresia Derlén (tak tak, w Szwecji uroczyste nabożeństwo z Komunią nazywa się “wysoką” mszą - Högmässa)
Konsekracja biskupia w Uppsala domkyrka
